Archive for June, 2010

ကႀကိဳးေပ်ာက္တဲ့ က ကြက္

Tuesday, June 29th, 2010

ေအးခ်မ္းစြာ စီးဆင္းေနတဲ့

စမ္းေခ်ာင္းေလး

ကဆုန္ဆိုင္းလို. အေျပးအလႊားေရာက္ခဲ့

မိုးစက္မိုးေပါက္ေတြ

ျပတင္း တံခါးရဲ.အနီးမွာ

ခ  စားလို.

ေလေျပေလညင္းေတာင္

ပုရြတ္ဆိတ္ေတြ စီတန္းသြားသလို

လွဳပ္စိလွဳပ္စိနဲ. တြားသြားေန

ရုိးသားလြန္းတဲ့ လွည့္ကြက္ေတြနဲ.

ဂႏ ၱ၀င္ေျမာက္ က ပြဲဆီေပါ့…

အဲဒီ က ပြဲမွာ

လမ္းေတာ့ေလွ်ာက္ျပပါရဲ.

လမ္းေပ်ာက္ေနတဲ့  က ကြက္ေတြ

ဖန္ခြက္တစ္လံုးကေန တစ္လံုးဆီ

ေရမ်ားကူးခတ္ေနတဲ့  က ကြက္ေတြ

မီးေတာက္မီးလွ်ံထဲ မီးညြန္.ေလး

ေျပးလႊားခုန္ေပါက္ေနတဲ့  က ကြက္ေတြ

ေနေရာင္ေအာက္က အရိပ္လို

တိုလိုက္ရွည္လိုက္နဲ.

လွဳပ္ရွားေနတဲ့  က ကြက္ေတြ

… … … … … … … … …

… … … … … က ကြက္ေတြအားလံုး

ကႀကိဳးဆိုလို.

ျမဴတစ္မွဳန္တစ္စက္မွ် မပါ၀င္ရဲ. …

ကဲ

(ငါတို.ေတြ)

ကႀကိဳးေပ်ာက္တဲ့ က ကြက္ေတြ ဆက္ က လိုက္ႀကစို. …။    ။

ဒီမြန္း

လူမဟုတ္တဲ့ လူ

Tuesday, June 29th, 2010

ယံုႀကည္ခ်က္ေတြ

ျပင္းထန္လြန္းလို. ရူးသြားခဲ့တဲ့ေကာင္…

အသားတစ္လို ဒုကၡေတြကင္

အေတြ.အႀကံဳ တစ္ခြက္နဲ.ျမည္းခဲ့

မိတ္ေဆြ! … ခ်ိဳရဲ.လား …

ဒုကၡဆိုတာ  ေပ်ာ္စရာဘံုထဲက

အခိုက္အတန္.ေလးပါ

ေလးနက္တဲ့ အေတြးနဲ.

ထမင္းစားပါ

အေကာင္းျမင္တတ္ျခင္းကို

ေန.စဥ္ ေသာက္သံုးပါ

နားလည္ျခင္း မွန္ကို

နံနက္တိုင္းႀကည့္ပါ

ျဖဴစင္တဲ့ စိတ္နဲ.

သြားတိုက္ဖို. မေမ့ပါနဲ.

ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ဟာ

ေယာက်္ား ပီသဖို.လိုတယ္

လူထဲကလူ

ေဟာဒီေကာင္က ထူးေနျပီ။     ။

ဒီမြန္း

၉၄-၉၉ ေရဆင္းေန႔မ်ားသို႔ (၁၀ႏွစ္ျပည့္အလြမ္း)

Tuesday, June 29th, 2010

ညကအိပ္မက္ထဲမွာ

ငါဟာအေမ့အိမ္ကိုျပန္ေရာက္ေနတယ္။

ဆည္ျပာရည္ဟာ အရင္အတိုင္းပဲ

ေဟာ္တည္လမ္းဟာ  ပန္းေတြေ၀ဆဲ

ေရစင္ဟာငါတို႔ကို ေမွ်ာ္ေန ေခၚေနသလို

ပ်ိဳျမစ္လတ္ဆတ္တဲ႔ ေျခသံေတြဟာ

သီေရတာထဲကလြင့္တက္လာတယ္….။

အိပ္မက္ထဲမွာ

ငါ့ႏွလံုးခုန္သံငါျပန္ၾကား…

အေမ့ေသြးသားနဲ႔လည္ပတ္ေနတဲ့

ေဟာဒီသားတစ္ေယာက္

ဘ၀တစ္ေထာက္ ေရာက္ခဲ့ခ်ိန္ေပါ့။

ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္းထိုးေတာ့

စာအုပ္ေတြပစ္ခ်

ေျပးျပန္လာခဲ႔ၾကတယ္အေမ။

ေလာကလမ္းေပၚေရာက္မွ

အေမဘယ္မွာလည္ျပန္ရွာမိတယ္…

မာယာကုေဋကဋာၾကား

ႏွစ္အိမ္ေ၀းတဲ့သားလို

အေမႏွစ္ေယာက္ကိုလြမ္းရ…

အစားမထိုးႏိုင္ေတာ့တဲ႔သူငယ္ခ်င္း

ေမာင္ႏွမအရင္းေတြကိုလြမ္းရ…။

ဘ၀က

အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေခါင္းေလာင္းမထိုးဘူး။

လြင့္ေမ်ာရ၊ ဆန္တက္ရ

လမ္းေပ်ာက္ရ၊ ပန္းေကာက္ရ

တစ္ခါတစ္ခါ ပင္လယ္ျပာ

တစ္ခါတစ္ခါ သမုဒၵရာမုန္တိုင္းၾကမ္း…

အေမ့ဆီမွာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးပဲသင္ယူခဲ့ျပီး

ဘ၀ဆီက

ေလးလံနာက်င္တဲ့ မွတ္သားစရာေတြနဲ႔ ရင့္က်က္ခဲ့။

အဲသလိုနဲ႔….

အခ်ိန္ကာလေနာက္ ေလ်ာပါေရြ႕လ်ား

ငါတို႔တိမ္ေတြၾကားမွာရြက္လႊင့္….။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ဆိုတာ

ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းနဲ႔ထုဆစ္ရ

ရည္ရြယ္ခ်က္ဆိုတာ

ရည္ရြယ္ရင္းနဲ႔တည္ေဆာက္ၾက။

ငါတို႔လက္ထဲက

အတိုင္းအဆမဲ႔ တန္ဖိုးရွိတဲ႔အရာဟာ

လက္ရွိအခ်ိန္၊ ပစၥဳပၸန္ တဒဂၤတာ တဲ႔။

ဒီေတာ့….

အလြမ္းေတြမကြယ္မ၀ွက္

အေရြ႕ခက္တဲ႔ ေလာကဓံကိုခဏထား

အေမ့အိမ္ကို သြားရေအာင္။

ငါတို႔ရဲ႕

ေမ့ေနတဲ႔မ်က္ႏွာတစ္ျခမ္းကိုျပန္ေတြ႕ဖို႔…

သီေရတာၾကားမွာ ကြယ္၀ွက္ထားခဲ႔ရတဲ့

ႏွင္းဆီနီနီကို ျပန္ေမႊးဖို႔…

အေဆာင္တံခါး၀မွာ အေမွာင္အသားမက်ခင္

ရင္ပြင့္ေအာင္ သံစဥ္က်ဴးရင့္ဖို႔…

စံပယ္ရနံ႕ထံုတဲ႔

ဆရာ့ဂုဏ္မွာ ခိုလံႈတစ္ေရးစက္ဖို႔…

ဓမၼာရံုပန္းအိုးမွာ

ငါတို႔ထိုးခဲ့တဲ့သစၥာပန္း

အစဥ္လန္းေအာင္ေရျဖည့္ဖို႔…

ေဟာင္းႏြမ္းလ်ဘ၀ကိုေဆး

ငယ္စဥ္အေတြးနဲ႕ေသြးသစ္ေလာင္း

ေရွးျဖစ္ေဟာင္းေတြမေႏွာင္းဖို႔….

ထာ၀ရရင္ဖြင့္ႀကိဳေနတဲ႔ အေမ့ရင္ခြင္

သားတို႕၊ သမီးတို႔

တစ္ခဏျပန္ ခို၀င္လွည့္မယ္… … …။

နီ၀င္းခ်ိဳ

ကဗ်ာဆရာနီ၀င္းခ်ိဳရဲ. ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ပါ…

သူတို႔ေက်ာင္းသားေဟာင္း အာစရိယပူေဇာ္ပြဲ လက္ကမ္းစာေစာင္နားက ကူးထားတာပါ…

ခံစားလို.ရမယ္ထင္ပါတယ္….

အိပ္မက္မွတ္တမ္း

Sunday, June 27th, 2010

သနားစရာမေကာင္းတဲ့

ဇာတ္၀င္ခန္းထဲမွာမွ

ေၾကကြဲခံစားေနရတဲ႔အျဖစ္ကို

ျမင္လွည့္စမ္းပါအခ်စ္ရယ္….

စကၠဴစုတ္ေတြနဲ႔

ငါ့ကိုပစ္ေပါက္သြားတာလား

အဲဒါ…မင္းကိုယ္တိုင္ဖြဲ႔ႏြဲ႔ခဲ႔တဲ႔

သစၥာစကားေတြေလ…

ေဖာက္ျပန္တတ္တဲ႔ရာသီဥတုထဲမွာ

မင္းမ်က္ႏွာကိုအရည္ေဖ်ာ္ၿပီး

ငါ…ေပ်ာ္ပါးစြာေသာက္သံုးလိုက္ခ်င္ပါရဲ့

မဲ႔ကနဲျပံဳးလိုက္မိၿပီ…

အဲဒါ…ငါ့ငိုေၾကြးျခင္းပါကြယ္

မင္းကိုယ္တိုင္မေပ်ာ္ႏိုင္ပဲနဲ႔

ဘာ့ေၾကာင့္

ငါ့ကို မုန္းတယ္ လို႔ေျပာရတာလဲ

မ်က္ရည္၀ဲ၀ဲကိုသုတ္ဖယ္ၿပီးမွ

မင္းငါ့ကိုေက်ာခိုင္းသင့္တယ္

အမုန္းစကားရဲ့ေနာက္ကြယ္မွာ

ရိႈက္သံတစ္ခုျပဳတ္က်သြားတာကေတာ့

ဒါ…လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္တစ္ခုပဲျဖစ္မယ္

ဘယ္သူမုန္းခိုိင္းတာတဲ႔လဲ

သူစိမ္းတစ္ေယာက္ကိုႀကည့္တဲ႔မ်က္လံုးေတြနဲ႔

ငါ့ကိုပက္ပက္စက္စက္ၾကည့္ၿပီးမွ

မုန္းတယ္ လို႔ေျပာလိုက္စမ္းပါ

မ်က္ရည္ေတြ၀ဲေနပါလ်က္နဲ႔

ဘာ့ေၾကာင့္ရက္စက္ခ်င္ရတာလဲကြယ္

မ်က္ရည္မက်ေၾကး…လို႔

စိမ္ေခၚမိရင္ေတာင္မွ

တို႔ႏွစ္ေယာက္လံုးငိုေၾကြးၾကရမွာပါ

ငါ…ရင္နာတယ္အခ်စ္ရယ္

နင့္ကနဲေနေအာင္ပစ္လိုက္တဲ႔

မင္းရဲ့ျမားတစ္စင္းေၾကာင့္

ငါ့ၿမိိဳသိပ္ျခင္းကိုျမင္ရလိမ့္မယ္ထင္လား

ၾကည့္စမ္းပါအံုး

မင္းကိုငါ..ၿပံဳးျပေနတယ္ေလ

ဟန္မေဆာင္တတ္ပဲနဲ႔

မင္းကိုဘယ္ခ်စ္ပါ့မလဲကြယ္

မင္းေက်နပ္ပါရဲ့လား

ငါ့က်ဆံုးျခင္းအတြက္

မင္းကိုလက္ေဆာင္ေပးဖို႔

ငါ…ၿပံဳးျပေနတယ္ေလ

အဲဒါ..ပန္းကံုးးေတြေပါ့

ေခ်မြျပစ္လိုက္စမ္းပါ

မင္းေမွးစက္ခဲ႔တဲ႔ ေဟာဒီရင္ခြင္ကို

လက္သည္းခၽြန္ခၽြန္ေတြနဲ႔ထိုးစိုက္ၿပီး

ဟားတိုက္လိုက္စမ္းပါ

မင္းကိုအႏိုင္ယူဖို႔ရည္ရြယ္ခဲ႔ရင္

“ခ်စ္တယ္” ဆိုတဲ႔စကား

ငါ…ဘယ္ေျပာထားပါ့မလဲ

သြားစမ္းလို႔ေစရင္ ငါ..မေနပါဘူး

ေၾကြစမ္းလို႔ေစရင္ ငါ..မေ၀ပါဘူး

မင္းအတြက္အလိုအပ္ဆံုးဟာ

ငါမဟုတ္ေတာ့ဘူးဆိုရင္

ငါ့အတြက္အလိုအပ္ဆံုးက

မင္းေက်နပ္သြားဖို႔တစ္ခုတည္းပါ

ေက်နပ္တယ္မဟုတ္လား

မင္းပစ္ခြင္းခဲ႔တဲ႔ျမားတစ္စင္းကိုေတာ့

ျပန္ႏႈတ္ယူဖို႔မစဥ္းစားပါနဲ႔

အဲဒီျမားတံကိုၾကည့္ၿပီး

မင္းကိုသတိရေနပါရေစ…

ငါ့ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကို

မင္းရဲ့ရင္ခြင္ထဲမွာကုန္ဆံုးဖို႔

ငါ..ေတာင္းဆိုထားတာ

မင္း…မွတ္မိပါရဲ့လား

မုန္းတယ္ လို႔ေျပာလိုက္ရံုနဲ႔

အဲဒီဆႏၵေျပေပ်ာက္သြားရင္

ငါ…ဘယ္ရင္နာပါ့မလဲ

တပ္မက္ျခင္းကင္းစင္ပါရဲဲ့

ဒါေပမဲ့ကြယ္…

မင္းရွိမွျပည့္စံုမယ္ထင္တဲ႔

လိုအပ္ခ်က္တစ္ခုကို

ဘယ္လိုေမ့ျပစ္ရမွာလဲ

ငါ့ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ကို

မင္းပိုင္ဆိုင္တယ္ဆိုတာသိရင္

ငါ့ႏႈတ္ခမ္းပါးအတြက္

ေရတစ္ခြက္ေလာက္တိုက္ပါ

ႏူးည့ံတဲ့၀ါဂြမ္းထဲက

ေရတစ္စက္ကိုငတ္မြတ္ရင္း

မင္းကိုျပံဳးျပပါရေစ

ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး မီးရိႈ႔ဖ်က္ဆီးလိုက္စမ္းပါ

ငါ့အသည္းႏွလံုးကေတာ့

မင္းကိုၿပံဳးျပႏႈတ္ဆက္ဖို႔အတြက္

က်န္ရစ္ခဲ႔အံုးမယ္

အဲဒီအသည္းႏွလံုးကို

မင္းရဲ့ရင္ခြင္နဲ႔ေထြးပိုက္လိုက္ခါမွ

ျပာက်ကြယ္ေပ်ာက္

တကယ့္ေသဆံုးျခင္းကိုေရာက္လိမ့္မယ္

မင္းရဲ့ေထြးပိုက္ျခင္းနဲ႔

ငါ့အသည္းႏွလံုးကိုေလာင္ကၽြမ္းပါရေစ

မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ရံုနဲ႔

မင္းကိုမျမင္ရေတာ့ဘူးဆိုရင္

ငါ့မ်က္ႏွာကို အခါခါလႊဲဖယ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္

ေက်ာခိုင္းထားရံုနဲ႔

မင္းကိုသတိမရေတာ့ဘူးဆိုရင္

အခါခါေက်ာခိုင္း အခါခါထြက္ေျပး

ေ၀းသြားခ်င္ပါရဲ့

ဒါေပမဲ႔ကြယ္…

မ်က္စိစံုမွိတ္ အရိပ္ေ၀့၀ဲ

အာရံုထဲမွာ အျမဲတမ္းလာ

ျပဳစားညွာေျခြ စိုးမိုးေနလို႔

ဘယ္ေျမကိုမ်ားနင္းထားရမလဲ

ေကာင္းကင္တစ္ခုတည္းရဲ့ေအာက္မွာ

တစ္ေယာက္တေနရာစီရွိေနၾကရတဲ႔

ခ်စ္သူေဟာင္းေတြေလ…

ဘာပဲလုပ္လုပ္

အရုပ္တစ္ရုပ္လိုေနထိုင္မႈမ်ိဳးနဲ႔

မင္းကိုေမွ်ာ္ကိုးေစာင့္စားခဲ႔တာမ်ား

မင္း…မသိဘူးလားကြယ္

ရင္ခ်င္းနီးစပ္ခဲ႔တဲ႔

အရိပ္အေငြ႔ေတြေၾကာင့္

မင္း မေမ့သင့္ေသးဘူးထင္ပါရဲ့

ရင္နာရမွာလားကြယ္

အၾကင္နာဆိုတာေျပာင္းလဲတတ္ပါသတဲ႔လား

တင္းမာလြန္းလွတဲ႔ မင္းရဲ့ရက္စက္ႏိုင္စြမ္းကို

ငါ…အ့ံၾသပါတယ္

ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းရဲ့ေန႔သစ္ေတြအတြက္

ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြ ရွင္သန္ပါရေစ

“ခ်စ္တယ္” လို႔ျပံဳးရြင္စြာေျပာခဲ႔တုန္းက

ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး

ၿငိမ္းခ်မ္းေအးျမသြားတယ္ဆိုတာ

မင္းအသိဆံုးပါ….

ေ၀းရမွာေၾကာက္တယ္ လို႔

မင္းစိုးရိမ္ခဲ႔တုန္းက

တစ္ကယ္တန္းထိတ္လန္႔ခဲ႔တာ

ငါပါပဲကြယ္…

အခုလို တကယ္တန္း

ေ၀းကြာရေတာ့မယ့္အခါမွာ

မင္းကိုယ္တိုင္ပစ္လိုက္တဲ႔

အမုန္းျမားတစ္စင္းက

ငါ့ရင္ကိုပိုၿပီးေက်ကြဲေစတယ္

အျပစ္ဒဏ္ကိုမေၾကျငာပဲ

အျပစ္ေပးလိုက္တာကေတာ့

မင္း…ရက္စက္လြန္းပါတယ္

မင္းအေပၚယံုၾကည္ခဲ့မိတဲ႔

ငါ့…ယံုၾကည္စိတ္ေတြကို

ငါ…မုန္းတီးခ်င္လိုက္တာကြယ္

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ထင္က်န္ခဲ႔တဲ့

ငါ့ပါးျပင္ေပၚက မ်က္ရည္ေတြၾကားမွာ

မင္း…ရွိေနပါေသးတယ္

ဘယ္မွာေ၀းလို႔လဲ…

ငါ့ငိုေၾကြးျခင္းေတြ မကုန္ဆံုးေသးသမွ်

ငါ့ပါးျပင္ေပၚမွာ မင္းရွိေနပါေသးတယ္

ဘယ္လိုေမ့ရမလဲ……

မုန္းဖို႔စကား မင္းေျပာသြားေပမဲ့

ေမ့တတ္ေအာင္းသင္ေပးဖို႔

လိုေနေသးတယ္ေလ

သစၥာမဲ႔တယ္လို႔ေျပာရေအာင္ကလည္း

မင္းနဲ႔ငါ သူစိမ္းေတြမွမဟုတ္ပဲ

တို႔ႏွစ္ေယာက္သစၥာတရားကို

တို႔ႏွစ္ဦးသာအသိဆံုးပါကြယ္

စိတ္ေတြေလွ်ာ့ခ်လိုက္တဲ႔အခါက်မွ

မင္း…ငါ့ကိုမုန္းလိုက္တာဟာ

မွန္ကန္မႈတစ္ခုေပပဲ

သံသရာအဆက္ဆက္

တြယ္ယွက္မဲ့ငါ့လက္ေတြကို

ျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ရက္တာကိုေတာ့

ငါ…ရင္နာတယ္

ငါ့တစ္ကိုယ္လံုး မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတာေတာင္မွ

ေက်ာက္ရုပ္တစ္ရုပ္လို

ျငိမ္သက္ႏိုင္စြမ္းရွိတဲ့

မင္းရဲ႕ခံႏိုင္ရည္အားကို

ငါ…လိုခ်င္လိုက္တာ

ဇာတ္လမ္းတစ္ခု ျပီးဆံုးသြားၿပီလို႔

တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ေၾကျငာလိုက္တဲ့

မင္းရဲ့ တစ္ခြန္းတည္းေသာစကားက

ငါ့အနာဂတ္ေတြကို ခ်ိဳးဖ်က္လိုက္တာပါလို႔

မင္းသိေအာင္ ဘယ္လိုေျပာရမလဲ

ငါ…..ေနရဲပါတယ္

ေၾကကြဲျခင္း…ရင္နင့္ျခင္း…

သတိရျခင္း…တမ္းတျခင္းမ်ားနဲ႔

အေဖာ္ျပဳလို႔……

မ်က္ရည္မ်ားကိုခဏခဏဖယ္သုတ္ရင္း

ငါ….ေနရဲပါတယ္

ယံုလိုက္စမ္းပါကြယ္

လက္ဖက္ရည္မႀကိဳက္ပဲနဲ႔

ငါ့ကိုခ်စ္လြန္းလို႔

တစ္၀က္တိတိေသာက္ခဲ႔တဲ႔

မင္းရဲ့လိုက္ေလ်ာျခင္း..

လက္ဖက္ရည္ခြက္ေလးေတြကို

ငါ…သတိရလိုက္တာ

အိပ္မက္ေတြအေၾကာင္း

ေတြ႔ခြင့္မရတဲ့ေန႔ရက္ေတြအေၾကာင္း

အုတ္နံရံေပၚကရက္စြဲေလးေတြအေၾကာင္း

လက္တြဲရင္း..ေဖးမရင္း..ေျပာခဲ႔ၾကတဲ႔

ရထားလမ္းေလးကိုသတိရလိုက္တာ

ငါသတိရဆံုးကေတာ့

တို႔ႏွစ္ဦးဆံုေနက်

အုတ္နံရံေပၚက

ရက္စြဲေလးေတြကိုပါပဲ

အဲဒီရက္စြဲေလးေတြဟာ

ဘယ္ေလာက္အထိခိုင္ျမဲသလဲဆိုရင္

မိုးရြာရံု…ေနပူရံု…ႏွင္းပက္ရံု နဲ႔

မႈန္မႊားေပ်ာက္ကြယ္မသြားဘူးေလ

လက္ဖက္ရည္စားပြဲေပၚမွာ

တစ္၀က္တိတိ က်န္ရွိခဲ့စၿမဲျဖစ္တဲ့

လက္ဖက္ရည္ပန္းကန္ေလးေတြရယ္

အုတ္နံရံေပၚက ရက္စြဲေလးေတြရယ္

ရထားသံလမ္းေပၚက စကားလံုးလွလွေလးေတြရယ္

အားလံုးကိုၿပိဳကြဲသြားေစတာကေတာ့

မင္းရဲ့…စကားေလးတစ္ခြန္းေၾကာင့္ပါပဲ

“မုန္းလိုက္ပါေတာ့” တဲ႔ေလ

တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ေတြ႔ျမင္ေနပါလ်က္

ဒုကၡကိုယ္စီကို တို႔ႏွစ္ဦးခံစားရေတာ့မယ္

ေမ့ႏိုင္စြမ္းႀကီးမားသူအျဖစ္

အခ်စ္သစ္ရဲ့ရင္ခြင္ထဲမွာ

ေၾကကြဲစြာတင္းမာရင္းနဲ႔

ေမ့မရျခင္းေတြကို

ကိုယ္စီကိုယ္ငွ ခံစားၾကရေတာ့မယ္

တရား၀င္ႏႈတ္ဆက္ခြဲခြာခဲ႔ၾကပါလ်က္

တရားမ၀င္ေၾကကဲြရမဲ႔ ဘ၀ဆိုးမ်ိဳးကို

ငါ…ေတြးၿပီးေၾကာက္လန္႔ပါရဲ့

ဘာအျပစ္မွမရွိပဲ

ခ်စ္လ်က္နဲ႔ေၾကကြြဲခဲ႔ၾကတဲ႔

အသည္းႏွလံုးေတြနဲ႔မ်ား

ကမၻာႀကီးကို တည္ေဆာက္ထားသလားကြယ္

“မုန္းတယ္” လို႔မင္းဘယ္ေလာက္ေျပာေျပာ

ရင္နာရံုအျပင္

အမုန္းခံရတယ္လို႔ ငါမထင္ပါဘူး

မညာခ်င္ဘူးအခ်စ္ရယ္

မင္းကိုငါခ်စ္တယ္…

မင္းေရွွ႕မွာငါ..မငိုပါဘူး

ငါ့ေနာက္ကြယ္မွာ မင္းမငိုပါနဲ႔

ၿပိဳကြဲသြားတဲ႔အနာဂတ္ကို

တစ္စစီျပန္ေကာက္ရင္းနဲ႔

ငါ့ရဲ႕အထီးက်န္ကမာေလးထဲမွာ

မင္းရဲ႕ပန္းခ်ီကားေတြ….

မင္းရဲ.ဓါတ္ပံုေတြ….

မင္းရဲ.ဒိုင္ယာယီ….

မင္းရဲ.လက္ေဆာင္ေတြ….

ျပီးေတာ့…မင္းရဲ.ေျခရာေတြ

အားလံုးကိုတစ္စစီခ်ိတ္ဆြဲစီရီၿပီး

အနာဂတ္ကို ႀကိဳဆိုလွမ္းတက္လာမဲ႔

မ်ိဳးဆက္သစ္ေတြေရွ႕ေမွာက္မွာ

မေမ့ေပ်ာက္ႏိုင္မဲ့ ပံုျပင္တစ္ပုဒ္

ဒ႑ာရီတစ္ခုလို

မငိုတတ္တဲ့လူတစ္ေယာက္ရဲ. ခံႏိုင္စြမ္းေတြနဲ႔

“အိပ္မက္မွတ္တမ္း”လို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္္ၿပီး

ေျပာျပခ်င္လိုက္တာ

အဲဒီအခါ ငါ့မ်က္၀န္းမွာ

မ်က္ရည္ေတြေ၀့၀ဲေနလိမ့္အံုးမယ္ဆိုရင္

ဒါဟာ….ပံုျပင္မဟုတ္…

ဒ႑ာရီမဟုတ္…

အိပ္မက္မဟုတ္ဘူးဆိုတာ

သူတို႔ခန္႔မွန္းေနၾကပါလိမ့္မယ္

ယံုလိုက္စမ္းပါအခ်စ္ရယ္

ငါ……မငိုပါဘူး

…………………………. ။

ဆရာေမာင္လွမ်ိဳး(ခ်င္းေခ်ာင္းျခံ) ရဲ႕ ကဗ်ာရွည္တစ္ပုဒ္ပါ….

လူတိုင္းမွာ “အိမ္မက္မွတ္တမ္း”ေတြ ရွိၾကမွာပါ…ခံစားၾကည့္ေစခ်င္ပါတယ္….

တာရာမင္းေဝသုိ႔ အလြမ္း

Thursday, June 24th, 2010

ညီေလး
ၾသဂတ္စ္ရဲ႔ မုိးေရစက္ေတြထဲ
မင္းကေတာ့ ခြဲခြာသြားခဲ့ၿပီ
မႈံမႈိင္းေအးစက္တဲ့ ေကာင္းကင္မွာ
ၿပိဳင္ျမင္းတေကာင္ရဲ႔ ခြာသံေတြသာ
ပဲ့တင္ထပ္က်န္ရစ္ခဲ့……..

ညီေလး
မင္းခ်စ္တဲ့ ဘဝကုိ
မင္းအမ်ားႀကီး ျပန္ေပးဆပ္ခဲ့
မင္းခ်စ္တဲ့ လူ႔ေလာကကုိ
မင္းအေႏြးေထြးဆုံး ရႈိက္နမ္းခဲ့
ဒဏ္ရာေတြအျပည္႔နဲ႔၊ မင္းရဲ႔ႏွလုံးသားက
ေသြးစက္စက္က်၊ ငုိညည္းေနတာေတာင္….မွ။

အႏုပညာနဲ႔ ႏုိင္ငံေရး
ဘဝႏွစ္ခုစာ ေမြးဖြား
ဘဝႏွစ္ခုမွာ ႀကီးျပင္း
ဘဝႏွစ္ခုစလုံးကုိ ပခုံးေပၚမွာထမ္း
တတ္စြမ္းသမွ်၊ မင္းတာဝန္ယူခဲ့တာ
အင္းစိန္ေထာင္ႀကီး သိပါတယ္…
သရက္ေထာင္ႀကီး သိပါတယ္…
သာယာဝတီေထာင္ႀကီး သိပါတယ္….
“အာလူးစားသူမ်ား” .. သိပါတယ္…ကြယ္…

ကံၾကမၼာကုိ မယုံရဲခဲ့ေပမယ့္
တုိးတုိးေလးဆုေတာင္းခဲ့ဖူးပါရဲ႔
“တေန႔ေတာ့ ျပန္ဆုံေတြ႔ၾကမယ္..” လုိ႔
ခုေတာ့လည္း
ဒီကံၾကမၼာကပဲ
ငါတုိ႔ကုိ ရက္ရက္စက္စက္ … ခြဲ…

သြားႏွင့္ကြယ္
ဘဝဆုိတာ တုိတုိေလး … လုိ႔
မင္းသက္ေသ ျပခဲ့ၿပီ….

အဲ့ဒီ…. ဘဝတိုတုိေလးကုိပဲ
အနက္ရႈိင္းဆုံး ခ်စ္မက္ၾကဖုိ႔
အျမင့္မားဆုံး ေပးဆပ္ၾကဖုိ႔
အေတာက္ပဆုံး တြယ္ဖက္ရဲၾကဖုိ႔
အရုိးသားဆုံး ေၾကကြဲတတ္ၾကဖုိ႔
မင္း … ငါတုိ႔ကုိ သင္ျပခဲ့ၿပီပဲ …..။

ဒတၳ

ၾသဂုတ္လ ၁ဝ၊ ၂ဝဝ၇

ဆရာ တာရာမင္းေ၀ရဲ. အကို ကဗ်ာဆရာ ဒတၳ ရဲ. ကဗ်ာေလးပါ…

သူ. ဘေလာ့ ထဲက ေတြ.လို. ေ၀မွ် နိုင္ေအာင္ တင္ေပးတာပါ..

ခံစားမႈ ထပ္တူက်ၾကမွာပါ..ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…..

တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ျခင္း

Wednesday, June 23rd, 2010

ေဆာင္းတြင္းမွာ က်တဲ့ ႏွင္းစက္ေတြ

နင့္ႏွဳတ္ခမ္းေလးေပၚ ထိေတြ.တဲ့အခါ

လတ္ဆတ္တဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေတြဟာ

ေသြးပ်က္ေၾကာက္လန္. သြားၾကတယ္ …

ေရခဲျမစ္ေတြဟာ

ေတာက္ပတဲ့ နင့္အျပံဳးေၾကာင့္

အရည္ေပ်ာ္ စီးဆင္းသြားၾကတယ္

အခ်ိန္တန္လို. ဖူးပြင့္လာေတာ့မယ့္

ပန္းပြင့္ေတြ နင့္အလွေအာက္မွာ

ျပန္လည္ ဖူးငံုသြားရတယ္ …

အဲဒီလို လွပလြန္းတဲ့

စိတ္ညစ္တဲ့အခါ ငါ့ရင္ခြင္ထဲ

လာ…လာငိုတတ္တဲ.

ေကာင္မေလးေရ. …

ေဟာဒီ ေဆာင္းလယ္ညမွာ

တမ္းတ လြမ္းေဆြးမွဳေတြနဲ.

ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ ေရးမိျပီကြာ …။   ။

ဒီမြန္း

ရယ္ေသာသူသည္ အသက္ရွည္သည္…

Wednesday, June 23rd, 2010

ပိုင္နက္

အိမ္ေထာင္ရွိ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ဟာ သူ ့ေယာက္်ားအလုပ္သြားခ်ိန္မွ ာ
တျခားအမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္နဲ ့ အခ်ိန္းအဆက္လုပ္ေနပါတယ္။
တစ္ေန ့ သူတို႔ႏွစ္ေယာက္သား အိပ္ခန္းထဲမွာ ၾကိတ္ပုန္းခုပ္ ေနၾကတုန္း
သားျဖစ္သူ ၁၃ ႏွစ္သားဟာ သူတို ့ကို ေတြ ့သြားျပီး အခန္းထဲက ဘီရိုမွာ ဝင္ပုန္းေနခဲ့ပါတယ္။
သိပ္မၾကာပါဘူး အမ်ိဳးသားက အိမ္ျပန္ေရာက္လာေတာ့ ေဖာက္ျပန္တဲ့ မိန္းမဟာ
သူ ့ခ်စ္သူကို သူ ့သား ပုန္းေနတဲ့ ဘီရိုထဲမွာ ဖြက္ပါတယ္။
အထဲမွာ သူ သားရွိတာကိုလဲ မသိဘူးေပါ့။ ဒီလူဝင္လာေတာ့ ေကာင္ေလးကစျပီး
“ဒီအထဲမွာ ေမွာင္တယ္ဗ်ေနာ္…”
“ေအးကြ”
“ကြ်န္ေတာ့မွာ ေဘ့စ္ေဘာလံုးတစ္လံုးရွိတယ္ ဗ်”
“ေၾသာ္.. ေအး.. ေကာင္းတာေပါ့ကြာ”
“အဲဒီေဘာလံုးကို ကြ်န္ေတာ္ျပန္ေရာင္း မလို ့။ ခင္ဗ်ားဝယ္မလား ”
“မဝယ္ခ်င္ပါဘူးကြာ။ ငါမွ မကစားတတ္တာ”
“အေဖအျပင္မွာ ရွိတယ္ေနာ္… ခင္ဗ်ားသေဘာေပါက္တယ္မဟုတ္လား”
“ေၾသာ္… ေအး… ေအး… ေအးပါကြာ။ ကဲ မင္း ေဘာလံုးက ဘယ္ေလာက္မို ့လို ့လဲ”
“ေဒၚလာ ၂၅၀”
“အေမေလး… မ်ားလိုက္တာကြာ”
“အျပင္မွာ…”
“ကဲ.. ကဲ.. ေပးေပး.. ေရာ့ ၂၅၀”

ေနာက္ သံုးပတ္ေလာက္ေနေတာ့ အဲဒီလို ျဖစ္ရပ္မ်ိဳး ေနာက္တစ္ခါ ထပ္ျဖစ္ပါတယ္။
ေကာင္ေလးကလဲ အခန္းဘီရိုထဲမွာ ဝင္ပုန္းေနျပီး
သူ ့အေမကလဲ သူ ့ခ်စ္သူကို ဘီရိုထဲကို ဝွက္ျပန္ပါတယ္။
“ဒီအထဲမွာ ေမွာင္တယ္ဗ်ေနာ္…”
“ေအး… ေအးကြ”
“ကြ်န္ေတာ္မွာ ေဘ့စ္ေဘာ လက္အိတ္တစ္စံု ရွိေသးတယ္ဗ်”
ျပီးခဲ့တဲ့ တစ္ေခါက္တုန္းက ေဘာလံုးတစ္လံုးကို ေဒၚလာ ၂၅၀ နဲ ့ဝယ္လိုက္ရတဲ့
သူ ့အျဖစ္ကုိ သူ ျပန္ေတြး သေဘာေပါက္မိျပီး စိတ္မရွည္စြာနဲ ့
“ကဲ.. ကဲ.. အခုတစ္ေခါက္ ငါဘယ္ေလာက္ ေပးရမွာလဲ”
“ေဒၚလာ ၇၅၀”
“အိုေကေလ…”

ေနာက္တစ္ရက္ ႏွစ္ရက္ေလာက္ေနေေတာ့ အေဖက သားကို ေဘ့စ္ေဘာကစားဖို ့
ေဘာလံုးနဲ ့ လက္အိတ္သြားအယူ ခိုင္းပါတယ္။
“အေဖ.. အဲဒီႏွစ္ခုလံုးအိမ္မွာ မရွိေတာ့ဘူး။ သား ေရာင္းလိုက္ျပီ”
“ဘာ.. ဘယ္လို… ဘယ္ေလာက္ရလို ့မို ့ မင္းကေရာင္းလိုက္တာလဲ”
“ေဒၚလာ ၁၀၀၀ နဲ ့အေဖ”
“အိုးးး မ်ားလိုက္တာ သားရယ္… ဒီပစၥည္းေတြက ဒီေလာက္မွ မတန္တာပဲ။ မင္းက
ဒါသူမ်ားကို သက္သက္ လူလည္က်သလို ျဖစ္သြားတာေပါ့။ ဒါအျပစ္ျဖစ္တယ္ကြ…
မျဖစ္ဘူး မျဖစ္ဘူး… မင္းကို ဘုရားေက်ာင္း ေခၚသြားရမယ္။ မင္း အျပစ္ေတြကို ဘုန္းေတာ္ၾကီး ဆီသြားျပီး အာပတ္ေျဖရမယ္”
ဒီလိုနဲ ့ သားအဖႏွစ္ေယာက္ ဘုရားေက်ာင္းကို ေရာက္လာၾကတာေပါ့…
အေဖကသားကို အာပတ္ေျဖဖို ့ အခန္းေလးထဲက ခံုမွာ ထိုင္ခိုင္းျပီး
တံခါးကို ပိတ္လို ့အျပင္မွာ ေစာင့္ေနတယ္။ အခန္းထဲမွာ ထိုင္ေနတုန္း ေကာင္းေလးက …
“ဒီအထဲမွာ ေမွာင္တယ္ဗ် ေနာ္” လို ့ဆိုလိုက္ေတာ့…
အာပတ္ေျဖေပးဖို ့ ေစာင့္ေနတဲ့ ဘုန္းေတာ္ၾကီးက…
“ေခြးမသားေလး… ဒါ ငါ့ပိုင္နက္ကြ… ဒီတစ္ခ်ီေတာ့ မင္း.. ငါ့ကို ဒီအခ်ိဳးမ်ိဳး လာခ်ိဳးလို ့ မရေတာ့ဘူး”

ကလဲ့စား

လူအေတာ္အသင့္ရွိတဲ့ အရက္ဘားတစ္ခုထဲကို မိန္းကေလးတစ္ေယာက္ ၀င္လာတယ္။ ဘီယာတစ္ခြက္မွာၿပီးတစ္ေယာက္ထဲထိုင္ေသာက္ေနတယ္။
ခဏေနေတာ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္လာၿပီး မိတ္ဆက္ပါေလေရာ

“ေနေကာင္းလား.. မင္းနာမယ္ဘယ္လုိေခၚလဲ”..

ဒါနဲ႔ေကာင္မေလးလဲ ေကာင္ေလးရဲ့ အေမးကို ခ်က္ခ်င္းေျဖေပးလိုက္တယ္

“ရွင္ က်မကို ဘယ္လုိ အတန္းအစားထဲက ထင္လုိ႔လဲ… ဘာကိစၥရွင္နဲ႔ ဟိုတယ္လိုက္အိပ္ရမွာလဲ”

ဆိုၿပီး ေတာ္႐ံုက်ယ္တဲ့အသံနဲ႔ ေအာ္ေျပာလုိက္ေလရဲ့.. ဘားတစ္ခုလံုးရဲ့ အၾကည့္ေတြဟာ ရဲေနတဲ့မ်က္နာနဲ႔ ေကာင္ေလးဆီမွာေပါ့..
ဘာမွ မေျပာသာတဲ့ေကာင္ေလးလဲ ကိုယ့္ေနရာကိုယ္ျပန္ၿပီး ထုိင္ေနေလရဲ့..
ခဏလဲေနေရာ ခုႏွကေကာင္မေလးဟာ ေကာင္ေလးဆီကို ျပန္လာၿပီး ဒီလုိေျပာျပတယ္..

“ဒီမယ္.. ရွင္စိတ္ဆိုးသြားလား.. တကယ္ေတာ့ က်မက စိတ္ပညာ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသူပါ..
ေယာက်ာၤးေလးေတြရဲ့ ရွက္ကိုးရွက္ကန္းျဖစ္သြားတဲ့ စိတ္နဲ႔ အမူအယာေတြကို ေလ့လာခ်င္လို႔ ဒီလုိလုပ္လိုက္တာပါ”

ဆိုတဲ့စကား ဆံုးဆံုခ်င္းပဲ ေကာင္ေလးျပန္ေျပာလုိက္ပံုက ….

“ဘာ!!!! ေဒၚလာ ၅၀၀.. ဟုတ္လား??

နင္အဲေလာက္ေစ်းႀကီးမွန္းငါဘာ့ေၾကာင့္မခန္႔မွန္းမိတာပါ့လိမ့္” လို႔ေအာ္ၿပီးေျပာလိုက္ေလရဲ့…

သိပ္ေကာင္း

ရထားေပၚတြင္ျဖစ္သည္။
ကကသ္လစ္ဘုန္းႀကီးႏွင္႔ ဂ်ဴးဘာသာေရးတရားေဟာဆရာတို႔ တစ္ခန္းထဲ ထိုင္လာၾကသည္။ ကက္သလစ္ဘုန္းႀကီးက ဂ်ဴးဘာသာေရးတရားေဟာဆရာကို ေျပာသည္။
“က်ေနာ္႔မွာ ၀က္ေပါင္ေျခာက္ ပါတယ္၊ စားပါဦးလား”
“က်ေနာ္တို႔ ဘာသာေရးက ၀က္သားမစားရလို႔ တားျမစ္ထားပါတယ္”
“အင္း၊ ၀မ္းနည္းစရာပဲ၊ သိပ္အရသာရိွတာဗ်”
ဘူတာသို႔ ေရာက္ေသာအခါ ဂ်ဴးဘာသာေရးတရားေဟာဆရာက မဆင္းခင္ ကက္သလစ္ဘုန္းႀကီးကို ေျပာသည္။
“ဖာသာရဲ႕ ဇနီးကို ဦးညြတ္တယ္လို႔ ေျပာေပးပါ။”
“က်ေနာ္႔မွာ ဇနီးမရိွဘူး၊ က်ေနာ္တို႔ဘာသာေရးက က်ေနာ္တို႔ကို မိန္းမ မယူရဘူးလို႔ တားျမစ္တယ္။”
“ဟုတ္လား ၊ ၀မ္းနည္းစရာပဲဗ်ာ၊ သိပ္အရသာရိွတာဗ်”

ရယ္စရာေလးေတြပါ…ေပးပို.တဲ့ လင္းလင္းကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္…