( ငါ့ရဲ.ဘ၀ကို လျခမ္းလို သူတို.ဆြဲေကြးၾကတယ္ )
ငါ့ဆီ…ငါ…
ျပန္ေရာက္ပါေတာ့မလား
ေျမပံုၾကမ္းၾကည့္ျပီး
လွမ္းေလွ်ာက္ရတာေမာလွျပီ။
ငါကိုယံုပါ
ငါဟာ…
လမ္းကူးရင္ေတာင္
မ်ဥ္းၾကားက ျဖတ္ကူးတတ္တဲ့
ေခြးေလေခြးလြင့္ တစ္ေကာင္ပါ
ငါ…မပစ္ခတ္ခဲ့ပါဘူး
…ေလးၾကိဳးဆြဲရင္း
လက္ထဲက လြတ္ထြက္သြားတာပါ
ငါ့ကို …ယံုပါ
လူေတြဆီက မေတာင္းခဲ့ပါဘူး
ဘုရားက မေပးဘူးဆိုရင္ေတာင္
ဘုရားဆီကပဲ ေတာင္းခဲ့သူပါ
ငါ့ကို …ယံုပါ
( ဖိနပ္စီးမထားတဲ့ ကေလးငယ္လိုပဲ
ဘယ္သူကမွ
အိမ္ထဲ၀င္ဖို. ငါ့ကို မဖိတ္ခ်င္ၾကဘူး )
လက္တစ္ဖက္နဲ.
ေခၚလို.မရတဲ့ ေကာင္းကင္
လက္ႏွစ္ဖက္နဲ. လွမ္းေခၚလည္း
အရာမထင္ဘူး။
ငါ…တတ္တဲ့ ေျမၾကီးစကားနဲ.
ေကာင္းကင္ၾကီးနားလည္းေအာင္
ေျပာမျပနိုင္ခဲ့ဘူးကြယ္…။ ။
တာရာမင္းေ၀
( ဆရာတာရာမင္းေ၀ရဲ. ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ပါ…ဘယ္ထဲက ကူးထားမိမွန္း မသိေတာ့ပါဘူး…ၾကိဳက္နွစ္သက္ၾကမွာပါ )
……………..ကၽြန္ေတာ္တို. ဘ၀ေတြေရာ အဲဒီလိုပဲလား ?
မပစ္ခတ္ပဲ လက္ထဲက လြတ္ထြက္သြားခဲ့ျပီးျပီ…
….လက္ႏွစ္ဖက္နဲ. လွမ္းေခၚလည္း …အခုထိ မရရွိေသးဘူး…..ဗ်ာ